Αποδοχή χρήσης τεχνικών cookies       - Σχετική Νομοθεσία -

1904 - 1917

 

1904

7.500 Αρμένιοι σκοτώνονται στο Σασούν από τους Τούρκους.

 

21 Ιου­λί­ου 1905

Α­πό­πει­ρα δο­λο­φο­νί­ας του σουλ­τά­νου Αβδούλ Χα­μίτ α­πό αρ­μενί­ους α­γω­νι­στές .

 

Ιούλιος 1908

Πραγματοποιείται από το κομιτάτο «Ένωση και Προόδος» των Νεότουρκων στρατιωτικό πραξικόπημα στη Θεσσαλονίκη. Οι Αρμένιοι και οι Έλληνες πανηγυρίζουν για την επικράτηση των Νεότουρκων και για το νέο Σύνταγμα. Στις ενθουσιώδεις εκδηλώσεις στους δρόμους των πόλεων επικρατεί το σύνθημα «Ελευθερία-Ισότητα-Δικαιοσύνη». Αρχίζει μια περίοδος πολιτικής συνεργασίας Τούρκων, Αρμενίων και Ελλήνων.

 

15-25 Απριλιου 1909

30.000 Αρμένιοι σφαγιάζονται στα Άδανα, την Ταρσό, το Μαράς, το Κεσάπ και σε άλλες πόλεις της Κιλικίας. Οι επιθέσεις των Τούρκων σε ορισμένες περιοχές διαρκούν ένα μήνα. Οι Αρμένιοι αντιστέκονται σθεναρά και κάποιες φορές καταφέρνουν να σωθούν. Ο τουρκικός στρατός φέρει άμεση ευθύνη. Επικρατεί κλίμα αβεβαιότητας και απογοήτευσης, ωστόσο η αρμενική ηγεσία το θεωρεί «μεμονωμένο περιστατικό!» και συνεχίζει να εμπιστεύεται το κίνημα των Νεότουρκων.

 

27 Ο­κτω­βρί­ου 1909

Α­πό­πει­ρα δο­λο­φο­νί­ας του α­ντι­κυ­βερ­νή­τη του Καυ­κά­σου πρί­γκι­πα Γκα­λί­τσι­νι, ο οποίος εί­χε χα­ρα­κτη­ρι­στεί ως ο Α­βδούλ Χα­μίτ του Καυ­κά­σου για την α­ντιαρ­με­νι­κή του πο­λι­τι­κή.

 

1910

Από τις αρχές του έτους, σε μυστικές συνεδριάσεις της κεντρικής επιτροπής του κομιτάτου της «Ένωσης και Προόδου» έχει αποφασιστεί ότι για την οριστική επίλυση του Αρμενικού Ζητήματος θα εφαρμοστεί σχέδιο αφανισμού όλων των Αρμενίων.

 

1911

Πραγματοποιείται συνέδριο του κομιτάτου της «Ένωσης και Προόδου» στη Θεσσαλονίκη. Αποφασίζεται ο βίαιος εξισλαμισμός όλων των μη μουσουλμανικών πληθυσμών της Τουρκίας.

 

1913

Η τριανδρία των Ενβέρ, Ταλαάτ και Τζεμάλ ηγούνται της κυβέρνησης.

 

8 Φεβρουαρίου 1914

Υπό την πίεση της Ρωσίας και της Μεγάλης Βρετανίας οι τουρκικές αρχές σχεδιάζουν πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων για τους Αρμενίους. Ο Ολλανδός Γουέστεμεκ και ο Νορβηγός Χοφτ ορίζονται ως γενικοί επιθεωρητές των αρμενικών επαρχιών αλλά καθίστανται αναποτελεσματικοί, διότι τα μέτρα που υποσχέθηκε η τουρκική κυβέρνηση δεν υλοποιούνται.

 

1914 αρχές 1915

Το αρμενικό Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης έχει καταγράψει τον αρμενικό πληθυσμό της Τουρκίας στα 2.100.000 άτομα (των πιστών στην Αρμενική Αποστολική Εκκλησία). Τον Ιούλιο του 1914 ξεκινά ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος. Οι Αρμένιοι του Καυκάσου τάχθηκαν με το μέρος της Ρωσίας. Βασιζόμενοι στο γεγονός αυτό, οι Τούρκοι δικαιολόγησαν αργότερα την αποφάσή τους για τον αφανισμό του αρμενικού λαού της τουρκικής επικράτειας.

 

Ιανουάριος 1915

Ο Ενβέρ ηττάται στο Σαρικαμίς από τα ρωσικά στρατεύματα με μεγάλες απώλειες, αποτυγχάνοντας έτσι τα σχέδιά του για τη δημιουργία παντουρανικού τόξου.

 

12 Φεβρουαρίου 1915

Απολύονται οι αρμένιοι δημόσιοι υπάλληλοι. Οι τουρκικές αρχές διατάζουν την άμεση αποστράτευση και τον αφοπλισμό των αρμενίων στρατιωτών, τους ομαδοποιούν σε μικρά τάγματα εργασίας και τους στέλνουν σε παραμεθόριες περιοχές όπου και εκτελούνται. Σε κάποιες περιπτώσεις μάλιστα χρησιμοποιούνται ως στόχοι εξάσκησης του στρατού.

 

23 Ιανουαρίου 1915

Ο καθηγητής Αλέξανδρος Κερένσκι, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου της Ρωσίας και αργότερα πρωθυπουργός της υπηρεσιακής κυβέρνησης της Ρωσίας, σε έκθεσή του περιγράφει τα δεινά των αρμενίων προσφύγων. Ο Κερένσκι αναφέρει ότι κατά την διάρκεια των τουρκικών επιθέσεων στα ρωσικά εδάφη, μεγάλος αριθμός αρμενίων κατευθύνθηκε προς τα Βόρεια. Χαρακτηρίζοντας τα γεγονότα δήλωσε: «…Αυτό που συνέβη εκεί, είναι η διάλυση ενός ολόκληρου έθνους».

 

9 Φεβρουαρίου 1915

Σε διαταγή του προς τους διοικητές των στρατιωτικών μονάδων ο υπουργός Στρατιωτικών Εμβέρ Πασάς διευκρινίζει ότι: «Συμφώνως προς τη διαταγή της Αυτοκρατορικής Κυβερνήσεως, ολόκληρο το αρμενικό έθνος πρέπει να εξολοθρευτεί».

 

26 Φεβρουαρίου 1915

Ο υπουργός Στρατιωτικών Εμβέρ Πασάς συνεδριάζει με 75 ακόμη μέλη του κομιτάτου της «Ένωσης και Προόδου». Σε αυτή τη μυστική συνέλευση σχεδιάζεται ο τρόπος με τον οποίο θα εκτελεστεί η γενοκτονία των Αρμενίων. Συζητούνται ακόμη και οι λεπτομέρειες πραγματοποίησής της.

 

8 Απριλίου 1915

Εκμεταλλευόμενοι την άμυνα που οργανώθηκε από ομάδα νέων Αρμενίων, ο τουρκικός στρατός με τη βοήθεια ντόπιων Τούρκων, εισβάλλει στο Ζεϊτούν με σκοπό την αποκατάσταση του ελέγχου. Οι σφαγές των Αρμενίων οργανώνονται αμέσως και ξεκινά ο εκτοπισμός τους από το Ζεϊτούν.

 

15 Απριλίου 1915

Οι Ταλαάτ, Ενβέρ και Ναζίμ αποστέλλουν μυστική διαταγή στις τοπικές αρχές σχετική με την εκτόπιση και την εξολόθρευση των Αρμενίων της Τουρκίας.

 

15-18 Απριλίου 1915

Ενώ χιλιάδες Αρμένιοι του Βαν φυγαδεύονται στη Ρωσία λόγω της απομάκρυνσης του ρωσικού στρατού που τους παρείχε προστασία, οι τουρκικές δυνάμεις επιτίθενται σε χωριά. Καταστρέφουν 80 και σφαγιάζουν 24.000 Αρμενίους στο βιλαέτι και στην πόλη του Βαν. Οι Τούρκοι κατηγορούν τους Αρμενίους για συνεργασία με τα ρωσικά στρατεύματα.

 

20 Απριλίου 1915

Οι εναπομείναντες Αρμένιοι του Βαν οργανώνουν την αυτοάμυνά τους μέσα από τα τείχη της πόλης και αντιστέκονται σθεναρά στις επιθέσεις του τουρκικού στρατού. Η αντίστασή τους όμως θα καμφθεί στις 16 Μαΐου, όταν τελειώνουν τα πολεμοφόδια και η τροφή. Οι τουρκικές αρχές εκμεταλλεύονται το γεγονός της αντίστασης των Αρμενίων στο Βαν για να δικαιολογήσουν τις αγριότητες και τις σφαγές που θα κάνουν στο μέτωπο του Καυκάσου.

 

20 Απριλίου 1915

Ξεκινά ο εκτοπισμός των Αρμενίων από το Γκαρίν (Ερζερούμ). Στα καραβάνια του θανάτου οδηγούσαν τους εκτοπισμένους σκόπιμα σε ατελείωτες πορείες πάνω από τα βουνά κάνοντας άσκοπους κύκλους χωρίς φαγητό και νερό για να τους εξοντώσουν. Έτσι οι αδύναμοι πέθαιναν πρώτοι, οι γέροι, τα παιδιά και οι γυναίκες. Όταν τα καραβάνια έφταναν στο προορισμό τους ελάχιστοι είχαν απομείνει.

 

24 Απριλίου 1915

Διατάσσεται η σύλληψη 250 αρμενίων ηγετών στην Κωνσταντινούπολη χωρίς καμία κατηγορία. Είναι βουλευτές, πολιτικοί, συγγραφείς, δικηγόροι, γιατροί, δάσκαλοι, διανοούμενοι. Έως το τέλος του μήνα συνολικά 800 άτομα φυλακίστηκαν και μετά εξορίστηκαν. Οι περισσότεροι δολοφονήθηκαν κατά τη μεταφορά σε απομακρυσμένες περιοχές της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Η πρακτική αυτή εφαρμόστηκε και σε άλλες πόλεις όπως στην Ούρφα (Έδεσσα), όπου συνελήφθησαν 100 πνευματικοί ηγέτες και στάλθηκαν στο εσωτερικό της χώρας.

 

16 Απριλίου 1915

Θεσπίζεται νόμος για τις ιδιοκτησίες των εκτοπισμένων Αρμενίων. Λόγω των «πολεμικών και πολιτικών συνθηκών» ο νόμος φροντίζει ώστε οι Τούρκοι να μπορούν να ιδιοποιηθούν με συνοπτικές διαδικασίες τα σπίτια και τις περιουσίες που ανήκαν σε Αρμενίους.

 

9 Μαϊου 1915

Ξεκινά ο εκτοπισμός των Αρμενίων από το Τοκάτ.

 

14 Μαϊου 1915

Ξεκινά ο εκτοπισμός των Αρμενίων από το Παπέρτ.

 

15 Μαϊου 1915

Θεσπίζεται νόμος που αφορά τη «μετακίνηση υπόπτων ατόμων». Ο νόμος εξουσιοδοτεί τους αξιωματικούς του στρατού να εκτοπίζουν άτομα ή πληθυσμούς με βάση προσωπικής τους εκτίμησης για «στρατιωτικούς λόγους και ασφάλεια». Την εφαρμογή του νόμου αναλαμβάνει ο υπουργός Στρατιωτικών Εμβέρ Πασάς.

 

19 Μαΐου 1915

Ξεκινά ο εκτοπισμός των Αρμενίων από το Χνους.

 

22-25 Μαΐου 1915

Οι Νεότουρκοι πραγματοποιούν συνέδριο στην Κωνσταντινούπολη μαζί με τη συμμετοχή της μυστικής τους «Ειδικής Οργάνωσης» (Τεσκιλάτι Μαχσουσά). Ο Ταλαάτ Πασάς αναφέρεται στις εξελίξεις σχετικά με τους Αρμενίους και παρουσιάζει ένα πρόγραμμα για τη μετεγκατάσταση Τούρκων στις άδειες πόλεις και τα χωριά των Αρμενίων, καθώς και για την αξιοποίηση των περιουσιών τους.

   

24 Μαΐου 1915

Οι κυβερνήσεις της Αγγλίας, της Γαλλίας και της Ρωσίας με κοινό υπόμνημα προειδοποιούν δημόσια την τουρκική κυβέρνηση ότι «θεωρούν προσωπικά υπεύθυνα όλα τα μέλη της Οθωμανικής Κυβέρνησης και όσους συνεργάζονται μαζί τους στη διάπραξη των σφαγών». Είναι η πρώτη φορά που οι ισχυρές χώρες της εποχής χαρακτηρίζουν τις πράξεις της Τουρκίας ως «εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας». Το ανακοινωθέν κατηγορεί την τουρκική κυβέρνηση για εκτεταμένες σφαγές κατά του αρμενικού πληθυσμού.

 

1 Ιουνίου 1915

12.000 αρμένιοι στρατιώτες που είχα εκτοπιστεί και δούλευαν σε τάγματα εργασίας σφαγιάζονται στο Μπαλού, στο βιλαέτι του Ντιαρμπεκίρ.

 

3 Ιουνίου 1915

Ξεκινά ο εκτοπισμός των Αρμενίων από το Χατζίν.

 

6 Ιουνίου 1915

Ξεκινά ο εκτοπισμός των Αρμενίων από το Αραπγκίρ. Όταν τα καραβάνια έφταναν στον Ευφράτη εκτελούνταν όλοι ανεξαιρέτως και ρίχνονταν στο ποτάμι. Στα τέλη Ιουνίου δεν απέμεινε ούτε ένας Αρμένιος από το Αραπγκίρ.

 

7 Ιουνίου 1915

Ξεκινά ο εκτοπισμός των Αρμενίων από το Ερζνγκά και Αγκν.

 

10 Ιουνίου 1915

Ξεκινά ο εκτοπισμός των Αρμενίων από το Μαρντίν και Σεβεράκ.

 

11 Ιουνίου 1915

Ξεκινά ο εκτοπισμός των Αρμενίων από το Χοντορτσούρ.

 

12 Ιουνίου 1915 - 31 Ιουλίου 1915

Τούρκοι στρατιώτες σφαγιάζουν τους Αρμενίους που αντιστάθηκαν στην κατάληψη του Σαμπίν Καραχισάρ και ξεκινάει ο εκτοπισμός του αρμενικού πληθυσμού.

 

15 Ιουνίου 1915

Απαγχονίζεται ο Παραμάζ (Ματθεός Σαρκισιάν) και ακόμη 20 ηγετικά μέλη του αρμενικού Σοσιαλιστικού Κόμματος Χιντσακιάν (Χιντσάκ) στην πλατεία Σουλτάν Μπαγιαζέτ στην Κωνσταντινούπολη.

 

22 Ιουνίου 1915

Ξεκινά ο εκτοπισμός των Αρμενίων από την Σεβάστεια.

 

24 Ιουνίου 1915

Ξεκινά ο εκτοπισμός των Αρμενίων από το Σαμπίν Καραχισάρ.

 

25 Ιουνίου 1915

Σφαγές Αρμενίων στο Παγές.

 

26 Ιουνίου 1915

Ξεκινά ο εκτοπισμός του αρμενικού πληθυσμού του Χαρπούτ και της Τραπεζούντας και τα βιλαέτια τίθενται υπό τις εντολές του τουρκικού στρατού. Φωτοτυπία της αυθεντικής εντολής για τον εκτοπισμό, βρέθηκε στα αρχεία του αμερικανικού Υπουργείου Εξωτερικών στην Ουάσινγκτον. Δυο μέρες μετά ξεκινούν και οι εκτοπισμοί των Αρμενίων από τη Σαμψούντα.

 

1 Ιουλίου 1915

Ξεκινά ο εκτοπισμός των Αρμενίων και των Ασσυρίων από το Μτζπίν (Νίσιβις), το Μπιτλίς, το Μαρντίν και τις γύρω περιοχές.

 

3 Ιουλίου 1915

Ξεκινούν οι σφαγές στο Σασούν και το Μπιτλίς. Ο πληθυσμός εκτοπίζεται στη Μαλάτια.

 

3 Ιουλίου 1915

Ξεκινούν οι σφαγές στο Μους. Από τους 15.000 Αρμένιους της πόλης θα επιζήσουν μόνο 500 άτομα και τους 60.000 που ζούσαν στα γύρω χωριά οι 9.000.

 

13 Ιουλίου 1915

Αρχίζει η αντίσταση του Μουσά Νταγ (το όρος του Μωυσή). Οι Αρμένιοι αντιμετώπισαν επιτυχώς τις τουρκικές επιθέσεις επί 53 ημέρες. Γαλλικά πολεμικά πλοία τους εντόπισαν έγκαιρα καταφέρνοντας να σώσουν 4.200 άτομα και να τους μεταφέρουν με ασφάλεια στην Αίγυπτο. Την ιστορία των Αρμενίων στο Μουσά Νταγ περιγράφει στο μυθιστόρημά του «Οι 40 μέρες του Μουσά Νταγ» ο αυστριακός συγγραφέας και ποιητής Φρανς Βέρφελ.

 

18 Ιουλίου 1915

Οι Αρμένιοι στο Σασούν ξεκινούν αντίσταση και στις 21 του Ιουλίου ανεβαίνουν στο όρος Αντόκ.

 

24 Ιουλίου 1915

Ξεκινά ο εκτοπισμός των Αρμενίων της Άγκυρας και των γύρω χωριών, της Κωνσταντινούπολης, της Νικομήδειας, του Παρτιζάκ, του Αρμάς και της Καισαρείας.

 

29-30 Ιουλίου 1915

Εκτοπισμοί στις περιοχές της Κιλικίας, Αϊντάπ και Κιλισσέ.

 

10-19 Αυγούστου 1915

Ξεκινούν οι εκτοπισμοί των Αρμενίων των περιοχών Σμύρνης, Προύσας, Μπαρτζάκ, Αντάμπαζαρ και των γύρω περιοχών. Το ίδιο συμβαίνει και στην περιοχή του Μαράς στην Κιλικία και στην Ούρφα (Έδεσσα).

 

12 Αυγούστου 1915

Ο υπουργός Στρατιωτικών Εμβέρ Πασάς αναφέρει ότι κατά την εκτίμησή του μέχρι εκείνη τη στιγμή έχουν σκοτωθεί 200.000 Αρμένιοι.  

 

15 Αυγούστου 1915

Ο υπουργός Εσωτερικών της Τουρκίας, Ταλαάτ Πασάς επιβεβαιώνει με τηλεγράφημα στη Νομαρχία του Χαλεπίου ότι διαβιβάστηκαν εντολές για την ολοκληρωτική εξόντωση των Αρμενίων μέχρι τον τελικό αφανισμό τους. Παραθέτουμε το κείμενο της επιστολής:
«Προς τη νομαρχία του Χαλεπίου:
Σύμφωνα με προγενέστερη κοινοποίηση η κυβέρνηση έχει αποφασίσει την ολοσχερή εξόντωση των διαβιούντων στη χώρα Αρμενίων. Πας όστις ήθελε αντιταχθεί στη διαταγή αυτή δεν μπορεί πλέον ν’ αποτελεί μέλος της διοίκησης. Άνευ ουδεμίας διάκρισης για τις γυναίκες, τα παιδιά και τους αναπήρους, οσοδήποτε τραγικά κι αν είναι τα μέσα εξόντωσης και αφού καταπνιγεί η φωνή της συνειδήσεως πρέπει να τεθεί τέρμα στην ύπαρξή τους.

 

13 Σεπτεμβρίου 1915

Ο υπουργός Εσωτερικών Μ. Ταλαάτ»
Το αυθεντικό τηλεγράφημα παρουσιάζεται στο βιβλίο του Αράμ Αντονιάν: «Τα απομνημονεύματα του Ναΐμ Μπέη». Την ίδια μέρα ο Ταλαάτ Πασάς λαμβάνει τηλεγράφημα από τον κυβερνήτη του Ντιαρμπεκίρ, Ρασίντ στο οποίο αναφέρει ότι ο αριθμός των Αρμενίων που εκδιώχθηκαν από την ευρύτερη περιοχή του Ντιαρμπεκίρ φτάνει τους 120.000.

 

19 Αυγούστου 1915

Ο Νομικός και Ιστορικός Λόρδος Τζέιμς Μπράις ανακοινώνει ότι περισσότεροι από 500.000 Αρμένιοι έχουν ήδη εξοντωθεί στην Τουρκία.

 

30 Αυγούστου 1915 και 7 Σεπτεμβρίου 1915

Στο Κεντρικό Μέγαρο της Βέρνης στην Ελβετία διοργανώνονται δημόσιες εκδηλώσεις για την αρμενική τραγωδία.

 

Αύγουστος 1915

Ο πρέσβης των ΗΠΑ Χένρι Μόργκενταου ανακοινώνει τα στοιχεία που έχει καταγράψει για την εξόντωση των Αρμενίων από τις συναντήσεις και τις διαβουλεύσεις του με τον Ταλαάτ Πασά.

 

15 Σεπτεμβρίου 1915

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι 350.000 Αρμένιοι έχουν χάσει τη ζωή τους στην Τουρκία.

 

Οκτώβριος 1915

110 διακεκριμένοι γερμανοί και ιταλοί διανοούμενοι στην Ελβετία εκδίδουν το «Κάλεσμα» στα Γαλλικά και Γερμανικά, ένα κείμενο υπεράσπισης του αρμενικού λαού.

 

6 Οκτωβρίου 1915

Στη Μ. Βρετανία, στη Βουλή των Λόρδων, ο Τζέιμς Μπράις, καταγγέλλει τις σφαγές των Αρμενίων από τους Τούρκους. Ξεκαθαρίζει ότι έφτασε η ώρα να σταματήσουν. Δηλώνει ότι σύμφωνα με τις πηγές του ο αριθμός των θυμάτων υπολογίζεται στους 800.000. Δεν υπάρχει καμιά εντολή στο Ισλάμ που να δικαιολογεί αυτές τις πράξεις και τονίζει τις ανάγκες των χιλιάδων προσφύγων οι οποίοι πεθαίνουν καθημερινά κατά εκατοντάδες από την πείνα και τις αρρώστιες.

 

16 Νοεμβρίου 1915

Ο εκπρόσωπος Τύπου της Βουλής των Λόρδων και υφυπουργός Εξωτερικών, Λόρδος Σέσιλ, δηλώνει ότι η Τουρκία δεν είχε σκοπό να τιμωρήσει τους Αρμενίους αλλά να τους αφανίσει από όλη την Οθωμανική Επικράτεια.

 

18 Νοεμβρίου 1915

Στο Παρίσι, στο “American Club”, μια δημόσια συνέλευση παρακινεί τα μέλη να βοηθήσουν για την ανακούφιση του δοκιμαζόμενου αρμενικού λαού.

 

16 Ιανουαρίου 1916

Στη Γερμανία, ο βουλευτής και διεθνώς αναγνωρισμένος σοσιαλιστής ηγέτης Καρλ Λίμπκνεχτ, απευθύνει ερώτηση στον αντικαγκελάριο για το εάν γνωρίζει ότι στη σύμμαχό τους Τουρκία χιλιάδες αρμένιοι πολίτες έχουν εξολοθρευτεί. Απαιτεί από τη γερμανική κυβέρνηση να απαγορεύσει στην Τουρκία περαιτέρω βάρβαρες πράξεις προς τον εναπομείναντα αρμενικό πληθυσμό.

 

9 Φεβρουαρίου1916

Η αμερικανική Γερουσία ζητά από τον Πρόεδρο Γούντροου Ουίλσον να ορίσει μια ημέρα του χρόνου όπου οι κάτοικοι των ΗΠΑ να μπορούν να βοηθήσουν οικονομικά τους αρμενίους πρόσφυγες. Ο Πρόεδρος ορίζει τις 21 και 22 Αυγούστου ως ημέρες προσφοράς προς τους Αρμενίους.
Την ίδια ημέρα στη Ρωσική Δούμα, ο υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Σαζόνωφ δηλώνει: «…έχω αναφερθεί και στο παρελθόν για τα φριχτά βάσανα που προκαλεί αυτή η άθλια φυλή, με τη σιωπηρή συγκατάθεση της συμμάχου της Γερμανίας. Η Τουρκία ελπίζει να πραγματοποιήσει την επιθυμία της, να αφανίσει ολόκληρο το αρμενικό γένος».

 

7 Μαρτίου 1916

Ο υπουργός Εσωτερικών των Νεοτούρκων, Ταλαάτ, τηλεγραφεί στην Περιφέρεια του Χαλεπιού ζητώντας την εξόντωση όλων των παιδιών στις στρατιωτικές εγκαταστάσεις.

 

8 Μαρτίου 1916

Σε απαντητική του επιστολή προς το υπουργείο Εσωτερικών ο Αμντουλχάτ Νούρι από το Χαλέπι αναφέρει ότι μέχρι το Μάρτιο του ίδιου έτους είχαν εξοντωθεί στο Μπαπ και στο Μεσκέ 35.000 Αρμένιοι, στο Καρλκ, μια πόλη κοντά στο Χαλέπι 10.000, στη Τίπσι, Αμπουχάρα και Χάμαμ 20.000, και στο Ρας αλ Αΐν 35.000, συνολικά 100.000 άτομα.

 

9 Μαρτίου 1916

Στο πανεπιστήμιο της Σορβόννης στο Παρίσι, διοργανώνεται συγκέντρωση με τίτλο «Homage to Armenia». Μιλώντας στην εκδήλωση ο Γάλλος υπουργός Παιδείας δηλώνει ότι: «για παραπάνω από ένα χρόνο οι σφαγές έχουν βάψει κόκκινη την Αρμενία από το αίμα και ότι τα εγκλήματα αυτά έχουν ξεπεράσει κάθε ιστορικό προηγούμενο. Η Γερμανία μπορεί να νιώθει περήφανη για τις φρικτές συμφωνίες της». Στην ίδια εκδήλωση, στην εναρκτήρια ομιλία του, ο πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου της Γαλλίας, Πωλ Ντεσανέλ, καταδικάζει τις σφαγές.

 

17 Μαρτίου 1916

Ξεκινούν νέοι εκτοπισμοί και σφαγές στο Ρας αλ Αΐν 50.000 Αρμενίων που διαρκούν μέχρι τον Ιούνιο. Ακολούθησε η εξόντωση 200.000 Αρμενίων στην έρημο του Ντερ Ζορ που ήταν εξορισμένοι εκεί από διάφορες περιοχές.

 

29 Ιουλίου 1916

Ιδρύεται η εταιρία «Γαλλία - Αρμενία» στο Παρίσι, μέλη της οποίας είναι και υπουργοί.

 

10 Αυγούστου 1916

Σε επίσημη δημοσιευμένη ανακοίνωση της τουρκικής κυβέρνησης καταργούνται τα Πατριαρχεία της Κωνσταντινούπολης και των Ιεροσολύμων. Σύμφωνα με την ανακοίνωση παραμένει το Πατριαρχείο της Κιλικίας το οποίο όμως πρέπει να μεταφέρει την έδρα του στα Ιεροσόλυμα.

  

19 Αυγούστου 1916

Η τουρκική κυβέρνηση με διάταγμά της καταργεί το αρμενικό σύνταγμα «Αζκαΐν Σαχμανατρουτιούν» του 1863, κατά παράβαση του άρθρου 61 της Συνθήκης του Βερολίνου περί θρησκευτικής ελευθερίας.

 

16 Νοεμβρίου 1916

Η ιεραποστολική ένωση του Βερολίνου με πρωτοβουλία του Δρ. Καρλ Άσενφελντ έστειλε επιστολή στον καγκελάριο Θέομπαλντ Μπέτμαν Χόλβεγκ στην οποία ισχυρίζεται ότι: «Τα ουδέτερα κράτη κατηγορούν τη Γερμανία όχι μόνο ότι είναι ήρεμος παρατηρητής αλλά και ότι συμβάλλει στην εξόντωση ενός χριστιανικού έθνους».

 

1 Ιανουαρίου 1917

Με διάταγμά της η κυβέρνηση της Τουρκίας καταργεί το άρθρο 61 της Συνθήκης του Βερολίνου περί θρησκευτικής ελευθερίας.

 

Ιανουάριος 1917

Η πρεσβεία της Γερμανίας μέσω του υπαλλήλου της Κόπερντ, σε συνάντηση με τους Ενβέρ, Ταλαάτ και Χαλίλ, εκφράζει τη δυσφορία της Γερμανίας για τους υποχρεωτικούς εξισλαμισμούς που έχουν πάρει μεγάλες διαστάσεις σε όλη την Οθωμανική επικράτεια. Αυτό που συμβαίνει δεν έχει καμία σχέση με τη διασφάλιση της ακεραιότητας της χώρας και πρέπει να σταματήσει άμεσα.  

 

29 Μαρτίου 1917

Στη Στοκχόλμη πραγματοποιείται μεγάλη συγκέντρωση διαμαρτυρίας ενάντια στη μαζική εξολόθρευση των Αρμενίων. Το πλήθος απαιτεί από τη σουηδική κυβέρνηση να ευαισθητοποιηθεί ως προς το Αρμενικό Ζήτημα και να παράσχει βοήθεια στους δοκιμαζόμενους αρμενίους πρόσφυγες.

 

25 Οκτωβρίου 1917

Πραγματοποιείται επανάσταση στη Ρωσία και οι κομμουνιστές καταλαμβάνουν την εξουσία. Το Νοέμβριο αρχίζει η αποχώρηση των ρωσικών στρατευμάτων από τη Δυτική Αρμενία. Η Τουρκία επωφελείται και συγκεντρώνει δυνάμεις στην περιοχή. Είναι σαφές ότι έχει βλέψεις για ολοκληρωτική κατάληψη της Ανατολικής Αρμενίας.

 

Νο­έμ­βριος 1917

Η Αρ­με­νί­α, η Γε­ωρ­γί­α και το Α­ζερ­μπα­ϊ­τζάν σχη­μα­τί­ζουν το «Κο­μι­σα­ριά­το της Υπερκαυ­κα­σί­ας», το ο­ποί­ο διασ­πά­ται με­τά τέσ­σε­ρις μή­νες και με­το­νο­μά­ζε­ται σε Συνο­μο­σπον­δί­α της Υ­περ­καυ­κα­σί­ας (ΣΕ­ΪΜ).

 

Follow Us   ArmenianGenocide100.gr on Facebook Facebook   ArmenianGenocide100.gr on YouTube Youtube